Leer-optimist of leer-pessimist: tijd om kleur te bekennen

32760070_s

Bestaat je job morgen nog? Of ben je dan vervangen door een robot? Of zal de klant jouw werk doen? En de jobs die overblijven, zijn die nog wel interessant? Je wilt wel nu online bestellen en morgen het pakje in huis hebben, maar besef je wel dat je daardoor je medemens dwingt om ’s nachts te werken….

Dit soort verhaallijnen zijn veelvuldig te vinden als de media berichten over wat de digitale revolutie en disruptie zal doen met de jobs van morgen. En uiteraard is dit een manier om kijkers of lezers te lokken. Helaas zorgt het er wel voor dat de zeer snel veranderende wereld veel mensen angst inboezemt.

Leren is eigen aan mensen

En het gaat inderdaad snel. Tot voor 2 jaar had ik de indruk dat die snelveranderende wereld zich vooral afspeelde op andere continenten. Nu merk ik dat quasi elke organisatie waar ik professioneel over de vloer kom, te maken krijgt met veranderingen die van buitenaf komen. De snelveranderende wereld is wel degelijk ook hier gearriveerd.

In tegenstelling tot velen, stemt mij dat niet pessimistisch. En dat is niet alleen ingegeven door het feit dat ik eerder een het-glas- is-half- vol-persoon ben. Neen, het is gebaseerd op iets wat ik al heel mijn professionele leven meemaak en observeer. Ik heb het gezien in elke opleiding die ik heb georganiseerd of heb gegeven. Ik ervaar het elke dag in mijn dagelijkse leven en dat van anderen.

De mens is een lerend dier. Leren brengt ons in beweging. We leren omdat we iets willen (kunnen). We leren omdat we iets willen vermijden. We leren om een probleem op te lossen. We leren van elkaar. We leren omdat het onze overtuigingen ondersteunt. We leren omdat het past bij onze persoonlijke waarden. We leren dingen aan en we leren dingen af.

Het meeste van dit leren gebeurt niet in de school en niet tijdens opleidingen. Het meeste leren heeft niets te maken met scholingsgraad. Het is zelfs veel moeilijker om een dag niks te leren dan om wel te leren. We leren met andere woorden elke dag en dit een heel leven lang.

Leren als concurrentieel voordeel

Ik ben ervan overtuigd dat dit groot lerend vermogen van medewerkers het verschil zal maken voor de organisaties vandaag en in de toekomst.

Er is daarom dubbel goed nieuws. Het lerend vermogen zit nu al in elke organisatie én het is onuitputbaar. Leren op zich is daardoor de meest duurzame vaardigheid die elk van ons beheerst. Het gezamenlijk lerend vermogen van de werknemers in een organisatie wordt daardoor de belangrijkste hefboom om een organisatie duurzaam futureproof te maken.

Het slechte nieuws is dat zowel organisaties als medewerkers dit niet ten volle lijken te beseffen. Vele mensen associëren leren met ‘moeilijk’ en ‘niet voor mij’, iets wat je kan of niet. Een cynische geest zou zeggen ‘we hebben geleerd dat leren moeilijk is’. Dat heeft veel te maken met de negatieve ervaringen die velen van ons hebben met school, examens, toetsen, leerkachten, medeleerlingen, slechte trainers en saaie opleidingen. We noemen het ‘leren’ als iemand anders bepaalt wat en hoe we moeten leren (de eindtermen of de dienst Learning & Development). We noemen het ‘leren’ als het gemeten kan worden. We noemen het ‘leren’ als het geregistreerd en gecontroleerd wordt.

Hoog tijd om ons te bevrijden van deze waanbeelden, want ze maken ons bang om te leren. We vrezen dat we het niet allemaal kunnen leren. Deze angst is daarom een zeer slechte raadgever. Leren is in zijn kern ‘het aangaan van een uitdaging’. En dat is wat deze snelveranderende wereld in essentie is: een gigantische uitdaging.

Ben jij een leeroptimist of een leerpessimist? Beken kleur door hieronder te reageren.

Kom er bij, er is nog plaats op de bank

Word lid, het is gratis

Benchmark-2

  • Stel je vragen en deel je ervaringen over verschillende onderwerpen in het forum.
  • Doe mee aan de uitdaging van de maand.
  • Krijg toegang aan een grotere waaier aan interessante instrumenten.
  • Blijf op de hoogte via de nieuwsbrief.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.