Congratulations! We are pleased to inform you that you have been selected to receive an ATD Excellence in Practice Award 2/2

Het SBAR-project van het Verpleegkundig Departement van het Brugmann Ziekenhuis krijgt in mei 2019 een ATD Excellence in practice Award in de categorie ‘Change Management’. In de vorige blog uit deze reeks ben ik begonnen met uit te leggen waarom dit project deze prijs ook echt verdiend. We zijn er namelijk in geslaagd om klassieken hindernissen uit de weg te ruimen en zo daadwerkelijke veranderingen duurzaam te bewerkstelligen. In deze blog sta ik stil bij de laatste 2 belangrijke blokkades.

Blokkade nummer 2: de medewerker zelf

Faalangst, gebrek aan zelfvertrouwen, te weinig, slechte zelforganisatie, niet lang genoeg doorzetten. Het zijn allemaal redenen waarom deelnemers aan een opleiding datgene wat ze geleerd hebben toch niet duurzaam toepassen in de werkpraktijk. We kennen dit allemaal als opleider: deelnemers evalueren je opleiding als super-nuttig, mega-bruikbaar en kei-interessant maar blijken na een aantal maanden bitter weinig concreet en blijvend toe te passen.

Bij het wegwerken van deze blokkade werden we in het SBAR-project geholpen door de SBAR-techniek zelf. Deze heeft namelijk een groot empowerend effect. Stel; een verpleegkundige stelt vast dat het slechter gaat met een patiënt maar aarzelt om een dokter ’s nachts wakker te bellen. Zodra hij/zij echter een goede ‘SBAR’ kan maken, kan deze twijfel verdwijnen: er is wel degelijk een noodzaak om de dokter te bellen.

Daarnaast hebben we tijdens de SBAR-opleiding ook aandacht gehad voor het leerproces zelf. Hoe leren mensen en wat is daarvoor nodig? Dit inzicht helpt medewerkers om minder bang te zijn om fouten te maken en langer door te zetten. ze weten namelijk dat dit nodig is om iets onder de knie te krijgen.

Iets nieuw leren kost dus tijd. De SBAR-opleiding duurt 4 uur. Dat is ruim voldoende om kennis te maken met deze gestructureerde communicatietechniek en een aantal oefeningen te maken. Er is echter heel wat meer oefening nodig om de techniek ook echt in vingers te krijgen. Daarom hebben we voor die medewerkers  een oefenboekje gemaakt met cases uit hun eigen praktijk, samen met een korte herhaling van de techniek. Medewerkers die daar behoefte aan hadden, konden deze oefening tijdens de werktijd maken. Vervolgens bespraken ze hun oefeningen met hun directe leidinggevende.

Blokkade nummer 3: de organisatiecultuur

De grootste hefboom voor dit succes ligt echter in het feit dat het hele project aangepakt werd als een cultuurverandering. Omdat het invoeren van de SBAR-communicatietechniek een strategische doelstelling werd, kon het project een versnelling hoger schakelen. Dat dit ook gelukt is, is voor een groot deel de verdienste van de inzet en de visie van het topmanagement van het Verpleegkundig Departement. Zij hebben als eerste consequent het voorbeeld gesteld. Ze gebruikten SBAR in mails, coachingsgesprekken, voor vergaderpunten. Zij hebben veel tijd gemaakt voor de SBAR-projecten van de verschillende diensten. Ze zijn echte ambassadeurs voor dit project.

Ook de keuze om zich hierbij te laten begeleiden door een externe partner met heel wat complementaire expertises en competenties was een verstandige zet. Het projectteam die dit project voortstuwde, bestond uit beide adjunct-directeurs van het Departement en ik zelf voor het opleidingsbedrijf Ampersandt (en ik bracht uiteraard al mijn learnie-bagage mee). We kozen resoluut voor een ‘lean’ projectaanpak: korte communicatiekanalen, snelle beslissingen met altijd zichtbare vooruitgang voor ogen. De middelen en tijd waren beperkt dus het motto van ons projectteam was ‘Progress not perfection’

Een voorbeeld hiervan is het volgende. We hebben op 2 uur tijd 2 video’s gedraaid, telkens in het Nederlands en in het Frans. De eerste werd het inleidend filmpje voor elke opleidingssessie. De grote baas van het Verpleegkundig Departement, Karin Keppens, verwelkomt in deze video de deelnemers in de opleiding en legt uit waarom SBAR belangrijk is voor de patiënt, voor de doelstellingen van het ziekenhuis en voor de medewerker. Het woord ‘moeten’ valt niet in deze video. Het filmpje is een kort maar krachtig pleidooi met een groot sensibiliserend en motiverend effect. Het tweede filmpje hebben we gebruikt voor de interne en externe sociale media. Karin Keppens legt erin uit waarom het Departement kiest voor SBAR. In een tweede deeltje wordt de techniek zelf toegelicht. Deze video’s zijn allesbehalve perfect maar ze doen wat ze moeten doen.

 

Karin Keppens en het het SBAR projectteam Yassine Khadira, Yves Velghe, Katrin Naert

Ten slotte dit: een dikke pluim voor elke Brugmann medewerker die een dagelijkse inspanning levert om professioneel te communiceren. Uiteraard is het fijn om via deze Award bevestiging te krijgen van het feit dat jullie goed bezig zijn. Maar de mooiste prijs is, wat mij betreft, dat het welzijn en de veiligheid van de patiënten groter is geworden.

Download de gratis mindmap

Deze mindmap legt aan de hand van de Zelfdeterminatietheorie van Deci & Ryan uit hoe leren een positieve impact heeft op  motivatie. Of anders geformuleerd: waarom investeren in opleiding en ontwikkeling essentieel is om medewerkers te motiveren en te engageren. Een mindmap om in het groot boven je bureau te hangen dus. 🙂

Klik hier om te downloaden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *