ATD Internationale conferentie en expo 2017: een eerste inhoudelijke samenvatting

Scorebord na ronde 1 toont het verschil in tijd dat teams nodig hebben om de oefening te doen

De ATD conferentie van Atlanta zit erop. Later dit jaar zal ik uitgebreid rapporteren over de verschillende interessante sessies maar in deze blog wil ik een aantal opvallende elementen bespreken. Deze zijn natuurlijk ook een gevolg van de keuzes die ik heb gemaakt. Er worden meer dan 300 educatieve sessies tegelijkertijd aangeboden en in totaal kan je er amper 14 volgen, de 3 algemene sessies niet inbegrepen. Vele van de sessies worden echter opgenomen dus mijn conferentie is stikt genomen nog niet gedaan. 🙂

Bij het kiezen van mijn sessies heb ik 2 inhoudelijke lijnen voor ogen gehouden: nieuwe wetenschappelijke inzichten over leren aan de ene kant en organisatiecultuur en gedragsverandering aan de andere kant. Door zo strikt te kiezen, kan je na een tijd een algemene rode draad zien en deze probeer ik hier weer te geven.

Leren = iets anders dan leerinhoud aanbieden

Er was dit jaar opnieuw veel te doen over microlearning. Zelfs grote ATD-baas Tony Bingham heeft van microlearning het thema van zijn openingsspeech gemaakt. Korte stukjes leerstof aanbieden, liefst mobiel op het ogenblik dat de medewerker het nodig heeft. Dit zou een definitie kunnen zijn van microlearning.

Maar het aanbieden van de leerinhoud (via welke technologie en kanaal ook) wil nog niet zeggen dat de ‘ontvanger/kijker/lezer’ van deze leerinhoud ook echt leert. Leren vergt altijd reflectie. En voor mij zit daar de grote valkuil van microlearning.

Veel microleaning kan je eerder beschrijven als performance support: een stappenplan dat je kan volgen, een demonstratie, een inspirerend filmpje. Performance support is zeker nodig en wordt vaak niet genoeg aangemaakt, laat staan aangeboden. Performance support heeft als bedoeling de medewerker te ondersteunen bij het uitvoeren van zijn of haar job. De finaliteit is niet noodzakelijk leren.

Actief leren en actief denken

Het was erg opvallend hoe vaak in sessies een actief element van reflectie of leren door te doen werd aangehaald als een essentiële voorwaarde voor leren.

Eén van mijn strafste leerervaringen van de hele conferentie was een oefening in ervaringsleren met een team van 7 mensen. We kregen elk een smalle half open pijp van een halve meter en een stel spelregels. Bedoeling was om zo snel mogelijk 10 knikkers over een bepaalde afstand te transporteren door de pijpen naast elkaar te houden. Op zich was de oefening leuk en grappig. Maar in de oefening werd echt reflectie, intentionaliteit, planning en feedback ingebouwd waardoor het veel meer is dan een leuke gimmick en tijdverdrijf. Het leren was echt tastbaar aanwezig. De foto toont trouwens hoeveel seconden de verschillende teams nodig hebben gehad om de knikkers te verplaatsen in de eerste ronde.

In een andere sessie werd dan weer via een doe-oefening aangetoond hoe leertransfer werkt.

L&D is altijd een gebied geweest van hypes en trends. Technologieën en systemen volgen elkaar snel op en altijd beweren ze het ei van Columbus te zijn. Vaak is helaas een accuratere beschrijving een nieuwe manier om oude fouten opnieuw te maken. De belangrijkste les die ik terugbreng voor mijn eigen L&D praktijk: hoe bouw ik nog meer mogelijkheden tot echt leren in in mijn leerinitiatieven.

Gezien op de expo

Zoals ieder jaar neem ik ook de tijd om op de expo die aan de beurs verbonden is,  rond te lopen om te kijken wat daar zoal opvalt. Dit jaar waren er meer dan 400 exposanten. En ook hier zag ik een reflectie van wat ik hierboven beschreef. Er waren dit jaar verschillende standen met fysieke leerspelletjes, veel meer dan andere jaren. Zo was er een Duitse producent met indrukwekkend houten exemplaren.

Verder waren er veel aanbieders van LMS-systemen. Allemaal was ongeveer het eerste wat ze je vertelden: ‘Wij zijn geen gewone ‘LMS’ …  LMS-systemen’ worden in de L&D wereld tegenwoordig namelijk luidop in vraag gesteld en je voelde dat de exposanten op de beurs dat goed weten.

Sommige systemen zoals dat van Degreed proberen ook het informele, persoonlijke zelfgestuurde leren mee in kaart te brengen. Maar ook hier geldt enige voorzichtigheid. Het is niet omdat ik een filmpje heb bekeken of een artikel heb gelezen, dat ik ook echt iets heb geleerd.

Een beetje spooky

Verder nog een nieuwe, misschien wel een beetje akelige, trend. Ik sprak met Airclass, een aanbieder van een software voor webinars. Zij monitoren het gedrag en de gezichtsuitdrukking van de deelnemers aan webinars. Zo kan de spreker van de webinar weten bij wie wanneer de aandacht verslapt en kan deze ‘ingrijpen’. Dit jaar was er voor het eerst ook een presentatie over webinars.

Kom er bij, er is nog plaats op de bank

Word lid, het is gratis

Benchmark-2

  • Stel je vragen en deel je ervaringen over verschillende onderwerpen in het forum.
  • Doe mee aan de uitdaging van de maand.
  • Krijg toegang aan een grotere waaier aan interessante instrumenten.
  • Blijf op de hoogte via de nieuwsbrief.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *